
Panigacci is een speciaal brood van Podenzana in de Lunigiana, een gebied dat ligt in een geïsoleerde vallei langs de grens van Liguria en Toscane. Het is een soort van rond brood, ongedesemd, gekookt op de speciale traditionele wijze waarbij een speciale uitrusting wordt gebruikt. Ze kunnen een zachte of knapperige textuur hebben en zijn dun en stevig gekookt. Daarna worden ze gedompeld in sauzen en geserveerd met toppings genaamd salumi, dit zijn gepekelde vleeswaren en kazen. Je kunt nu voorverpakte panigacci in supermarkten kopen, maar de beste manier om ze te eten is wanneer ze vers voor je neus worden gemaakt. Meestal worden ze genuttigd als een snack of street food, het is een zeer populair lokaal gerecht dat je echt moet proberen.

Vind een luxe villa in Toscane en probeer panigacci in Podenzana, waar het allemaal begon, of waar dan ook in Toscane want inmiddels is het overal populair geworden.
Panigacci is een tamelijk oud broodproduct met een geschiedenis die ver teruggaat in tijd. Haar herkomst gaat terug naar de oude Lungiana gewoonte om verschillende gerechten te koken in terracotta "testi" - verhitte borden gebruikt om te koken - alhoewel het brood niet echt populair werd tot de middeleeuwen. Het recept is zeer oud, er zijn archieven gevonden van de oude bevolking van Apuani, zij woonden in Lungiana tussen 200 en 110 v.Chr. en kookten gekneed bloem binnen de testi.
Panigacci is een tamelijk oud broodproduct met een geschiedenis die ver teruggaat in tijd. Haar herkomst gaat terug naar de oude Lungiana gewoonte om verschillende gerechten te koken in terracotta "testi" - verhitte borden gebruikt om te koken - alhoewel het brood niet echt populair werd tot de middeleeuwen. Het recept is zeer oud, er zijn archieven gevonden van de oude bevolking van Apuani, zij woonden in Lungiana tussen 200 en 110 v.Chr. en kookten gekneed bloem binnen de testi.

In Podenzana heeft een groep van restauranteigenaren zich bij elkaar aangesloten om deze traditie te behouden en om er zeker van te zijn dat dit antieke recept voor dit simpele brood hetzelfde blijft. De stad heeft een met name hechte band met, en genegenheid voor, dit gerecht in verband met de Tweede Wereldoorlog toen de Duitsers de brug vernietigden die de stad met de rest van het gebied verbond. Lokale inwoners konden slechts overleven door de panigacci die zij aten, gemaakt van eikels en kastanjebloem.
Panigacci is gemaakt van een bloembeslag. Water en zout wordt gezeeft in de superhete testi en de deeg wordt daarna geplaatst op borden die in het vuur gestapeld worden. Dit geeft het gerecht een bepaalde reuk en smaak.
Panigacci behoort te worden gegeten met ofwel pesto, salami of zachte kaas zoals stracchino en sommige restaurants in Lunigiana serveren een zoete variant die warm wordt geserveerd en bedekt met een chocoladelaag aan het einde van de maaltijd. Van 4-9 en 13-16 augustus is er zelfs een festival in Podenzana dat in het teken staat van de Panigacci; het Sagra del Panigaccio.
De volgende keer wanneer je een bezoek brengt aan Toscane, vergeet dan niet deze heerlijke specialiteit te proberen. Zoet of hartig, het is een ware traktatie en uniek voor het gebied!
Panigacci is gemaakt van een bloembeslag. Water en zout wordt gezeeft in de superhete testi en de deeg wordt daarna geplaatst op borden die in het vuur gestapeld worden. Dit geeft het gerecht een bepaalde reuk en smaak.
Panigacci behoort te worden gegeten met ofwel pesto, salami of zachte kaas zoals stracchino en sommige restaurants in Lunigiana serveren een zoete variant die warm wordt geserveerd en bedekt met een chocoladelaag aan het einde van de maaltijd. Van 4-9 en 13-16 augustus is er zelfs een festival in Podenzana dat in het teken staat van de Panigacci; het Sagra del Panigaccio.
De volgende keer wanneer je een bezoek brengt aan Toscane, vergeet dan niet deze heerlijke specialiteit te proberen. Zoet of hartig, het is een ware traktatie en uniek voor het gebied!
Foto credits
foto 1: J.P.Lon / CC BY-SA 3.0;
foto 2: William Domenichini / CC BY-SA 3.0
foto 1: J.P.Lon / CC BY-SA 3.0;
foto 2: William Domenichini / CC BY-SA 3.0