
Het Marino Marini Museum is een museum gelegen in het centrum van Florence, in de oude kerk van S. Pancrazio. Gesitueerd tussen della Vigna Nuova en piazza Santa Maria Novella, de kerk is ooit nog voor het jaar 1000 gebouwd en uiteindelijk ontwijd in 1809. Het werd nadien gebruikt voor talloze verschillende doeleinden tot de huldiging als museum in 1988. Het museum is toegewijd aan het leven en werk van de beeldhouwer Marino Marini, maar huisvest ook oudere kunstwerken en objecten uit een ver verleden, in de historische en buitengewoon suggestieve en fascinerende setting van deze voormalige kerk. Het biedt de unieke mogelijkheid om een samenkomst tussen het oude en moderne onder één dak te ervaren, en kunstliefhebbers, geschiedenisfreaks en architectuurfanaten zullen zeker onder de indruk zijn van het geheel. Ga op zoek naar een luxe villa in Florence en zorg ervoor dat je dit prachtige museum zeker in je reisschema zult opnemen!

Het museum bevat 180 werken van Marini die ooit zijn geschonken door de beeldhouwer zelf en zijn vrouw Marina tijdens verschillende fasen in zijn leven; hieronder vallen beelden, tekeningen en etsen. Elke van de vier verdiepingen van het museum bevat een verschillende genre van zijn kunst en is georganiseerd op basis van thema, aansluitend op zijn gemoedstoestand tijdens verschillende momenten in zijn carriëre.
De ruimte is perfect ontworpen om de beelden zichtbaar te maken van verschillende hoeken bezien, op basis van ideeën van de kunstenaar hoe ze ervaren zouden moeten worden. De kern van de collectie is de indrukwekkende paardengroep van The Hague ie dramatisch in het centrum van de oude liturgische ruimte is geplaatst, waar het licht naar beneden valt vanuit de grote apsis en zo de paardengroep fraai laat oplichten.
De ruimte is perfect ontworpen om de beelden zichtbaar te maken van verschillende hoeken bezien, op basis van ideeën van de kunstenaar hoe ze ervaren zouden moeten worden. De kern van de collectie is de indrukwekkende paardengroep van The Hague ie dramatisch in het centrum van de oude liturgische ruimte is geplaatst, waar het licht naar beneden valt vanuit de grote apsis en zo de paardengroep fraai laat oplichten.

Voordat het gebouw een museum werd werden er reeds renovaties uitgevoerd en alhoewel de veranderingen een ruimte hebben gecreëerd die de kunstwerken samenbrengt en andere zienswijzen naar voren laat komen terwijl je je door de ruimte begeeft, zorgen ze er ook voor dat het gebouw an sich als kunstwerk kan worden gezien. Het legt de originele structuur van het kerkinterieur bloot en herinnert ons aan wat deze ruimte ooit was en men raakt geïnteresseerd in de verhalen van haar verleden.
De wortels van de kerk gaan terug tot op Charlemagne, er werd aan gewerkt door kunstenaars zoals Leon Battista Alverti en Neri di Bicci en huisvestte ooit de stadsloterij, een gerecht en tabaksfabriek. Het huisvest nog steeds de prachtige Sacellum van het Heilige Graf, ook wel bekend als het Rucellai Graf, welke nog steeds toebehoort aan de Curia van Florence, en wordt gezien als een heilige plek die toegewijd is aan aanbidding. Deze plek is een samenkomst van kunst, architectuur en geschiedenis op één locatie en is een fantastische plek om te bezoeken als je van plan bent om de kunsthoofdstad van Toscane wat beter wilt leren kennen.
De wortels van de kerk gaan terug tot op Charlemagne, er werd aan gewerkt door kunstenaars zoals Leon Battista Alverti en Neri di Bicci en huisvestte ooit de stadsloterij, een gerecht en tabaksfabriek. Het huisvest nog steeds de prachtige Sacellum van het Heilige Graf, ook wel bekend als het Rucellai Graf, welke nog steeds toebehoort aan de Curia van Florence, en wordt gezien als een heilige plek die toegewijd is aan aanbidding. Deze plek is een samenkomst van kunst, architectuur en geschiedenis op één locatie en is een fantastische plek om te bezoeken als je van plan bent om de kunsthoofdstad van Toscane wat beter wilt leren kennen.
Foto credits
Foto 1: Sailko / CC BY-SA 3.0;
Foto 3: Fondo Paolo Monti / CC BY-SA 4.0
Foto 1: Sailko / CC BY-SA 3.0;
Foto 3: Fondo Paolo Monti / CC BY-SA 4.0