In een klein dorp, weggestopt tussen de bergen van Carrara vlakbij de stad Lucca, werd op een dag een meisje geboren. Haar naam was Zita, en zij had een gelukkige jeugd in een kleine boerenwoning, waar zij content opgroeide. Zita en haar ouders werkten hard maar soms was er niet genoeg om te eten, en de arme kleine Zita leed honger. Maar haar vader, Giovanni Lombardo, en haar moeder, Buonissima, zorgde dat er veel liefde en zorg in het huis was, waardoor ze opgroeide tot een gelukkig meisje.
Zita was twaalf jaar oud toen zij bad tot God om een baantje, zodat haar ouders niet meer zo hard hoefden te werken om eten op tafel te zetten. Haar wens kwam al snel uit toen zij een baantje kreeg als dienstmeid voor een nobele familie in de stad Lucca.
22
aug.
2014
2014