Siena's kathedraal werd gebouwd tussen 1215 en 1263 en ontworpen door Nicola Pisano. Zijn zoon Giovanni ging verder met het uitbreiden van het ontwerp toen er nog verder gebouwd werd vanaf 1285. De bovenste helft van de voorkant werd pas toegevoegd in de 14e eeuw, een tijd van grote welvaart en voorspoed voor Siena. Toentertijd bestond er het plan om de kerk te transformeren tot een groots meesterwerk dat zich zelfs kon meten aan de reusachtige St Pieters in Rome, met het reeds bestaande gebouw dat een dwarsschip zou gaan vormen van deze gigantische ingebeelde kathedraal. Dit ambitieuze project is echter nooit tot stand gekomen, in 1348 heeft de Zwarte Dood alles doen laten verlammen en waarbij de helft van de stedelijke bevolking kwam te overlijden. Muren van de nieuwe kathedraal staan nog steeds maar zijn slechts een geraamte van het uiteindelijke beoogde resultaat.
Ondanks dit alles is de rijke en prachtige Toscaanse kerk nog steeds een parel om te zien en een belangrijke toeristische attractie voor hen die een villa met zwembad in Siena gevonden hebben en van plan zijn om de stad een bezoek te brengen.
Ondanks dit alles is de rijke en prachtige Toscaanse kerk nog steeds een parel om te zien en een belangrijke toeristische attractie voor hen die een villa met zwembad in Siena gevonden hebben en van plan zijn om de stad een bezoek te brengen.
Gotisch in stijl, het gebouw is bijzonder fraai uitgewerkt met versieringen aan de binnen en buitenkant. De buitenkant is met name gedenkwaardig vanwege de anachronistische Romaanse zwart-en-wit gestreepte campanile die dateert uit 1313. Andere hoogtepunten van de voorkant zijn het zuidelijke dwarsschip Porto del Perdono (deur van vergiffenis) met de buste van de Maagd met Kind door Donatello, de noordelijke kant van de kathedraal met de inscriptie van de mysterieuze Sator en Pisano's beelden van Griekse filosofen, Joodse profeten, de heidense sibilles, leeuwen en griffioenen, de mozaïeken en bronzen deur waar de Verheerlijking van de Maagd op staat afgebeeld, gemaakt door Enrico Manfrini in 1958.
Delen van de voorkant werden gerestaureerd in de 19e eeuw, onder de supervisie van Giuseppe Partini, en nogmaals na de Tweede Wereldoorlog. De beelden werden verplaatst naar de Museo dell'Opera in de zestiger jaren van de vorige eeuw voor behoud, wat helaas betekent dat je de echte Donatello niet in het echt kunt zien. Om dit prachtige kunstwerk te kunnen behouden was dit helaas echt noodzakelijk!
Delen van de voorkant werden gerestaureerd in de 19e eeuw, onder de supervisie van Giuseppe Partini, en nogmaals na de Tweede Wereldoorlog. De beelden werden verplaatst naar de Museo dell'Opera in de zestiger jaren van de vorige eeuw voor behoud, wat helaas betekent dat je de echte Donatello niet in het echt kunt zien. Om dit prachtige kunstwerk te kunnen behouden was dit helaas echt noodzakelijk!
De binnenkant is minstens zo indrukwekkend! Met de duizelingwekkende hoogte, zwart-en-wit gestreepte pilaren en uitbundige versieringen overal, is de binnenkomst echt adembenemend. Om iedere hoek zijn er meesterwerken te bewonderen. In het noordelijke dwarsschip staat een bronzen beeld van Donatello van een uitgemergelde Johannes de Doper, dit beeld hoort bij het beeld van Maria Magdalena in Florence. In het zuidelijke dwarsschip zijn er werken van Bernini te zien; St. Jerome en Maria Magdalena, en het hoge altaar wordt geflankeerd door engelen aan de hand van Beccafumi. De stoep van de kathedraal van Siena is zeer beroemd en heeft maar liefst 59 geëtste en ingelegde marmeren panelen waar tussen 1372 tot 1547 aan werd gewerkt en afbeeldingen bevatten van sibilles, scenes uit de geschiedenis van Siena en bijbelse scenes.
De gehele kerk is een van de grootste bouwkundige pareltjes van Toscane en een absolute must-see voor kunstliefhebbers die een bezoek brengen aan Siena.
De gehele kerk is een van de grootste bouwkundige pareltjes van Toscane en een absolute must-see voor kunstliefhebbers die een bezoek brengen aan Siena.