Toscane telt talloze slaperige en mooie stadjes waar je zo aan voorbij kunt rijden, maar die een rijke geschiedenis hebben en vol zitten met onverwachte verrassingen. Als je even de tijd neemt zul je versteld staan van wat er allemaal te zien is, en een vakantiewoning in Toscane is dan ook ideaal om de regio goed te ontdekken. Een van die steden is bijvoorbeeld Pieve Santo Stefano, gelegen tussen Florence en Arezzo en telt iets meer dan 3000 inwoners. Zeer fraai en heel typisch Toscaans qua uiterlijk, je zou er op het eerste gezicht geen aandacht aan schenken. Er is echter veel meer in deze fascinerende stad dan je op het eerste gezicht zou denken. Op 5 augustus 1944, een jaar nadat Mussolini ten val was gekomen en de nazi's de controle over Italië hadden overgenomen, werden de stedelingen van Pieve Santo Stefano abrupt wakker en trokken naar het noorden met alles wat ze konden meebrengen terwijl de stad volledig was vernietigd. Behalve een kerk in het centrum van de stad, de rest lag volledig in puin. Het werd herbouwd, maar als je goed kijkt, zie je beton in plaats van kasseien en meesterwerkjes uit de Renaissance zijn vervangen door moderne gevels.
Vervolgens kwam Saverio Tutino, een voormalig lid van het Italiaans Verzet en journalist, hij was inmiddels een groots wereldreiziger en was in 1984 in het stadje voor een kunsttentoonstelling. Hij had het idee gehad om een plek te creëren om de verhalen van normale Italianen te onder te brengen, iets wat volgens hem ontbrak in de rijke traditie van het verhalen vertellen van het land, en hij dacht dat Pieve Santo Stefano, een stad zo zwaar achtervolgd door het verleden, een perfecte plaats zou zijn voor een 'Huis van Herinneringen'.
Vervolgens kwam Saverio Tutino, een voormalig lid van het Italiaans Verzet en journalist, hij was inmiddels een groots wereldreiziger en was in 1984 in het stadje voor een kunsttentoonstelling. Hij had het idee gehad om een plek te creëren om de verhalen van normale Italianen te onder te brengen, iets wat volgens hem ontbrak in de rijke traditie van het verhalen vertellen van het land, en hij dacht dat Pieve Santo Stefano, een stad zo zwaar achtervolgd door het verleden, een perfecte plaats zou zijn voor een 'Huis van Herinneringen'.
Bij de oprichting van het archief was er ook de aankondiging van de Premio Pieve, of de Pieve-prijs, een geldprijs van ongeveer 1000 euro voor de beste dagboeken of memoires die elk jaar werden ingediend, uitgekozen door een roterend panel van Italiaanse literaire critici. Al spoedig waren er inzendingen uit heel Italië en die blijven tot op de dag van vandaag binnenkomen. Er zijn nu meer dan 8000 dagboeken in het archief en elk jaar komen er ongeveer 200 nieuwe werken binnen, in de vorm van brieven, memoires, autobiografieën, krabbelende rekeningen en meer op stukjes papier, handgeschreven in tijdschriften en uitgetypt. De meerderheid komt uit de 20e eeuw, hoewel er voorbeelden zijn die teruggaan tot de 18e eeuw. Ze komen uit het hele land en mensen met allerlei achtergronden en schetsen een fascinerend en tamelijk volledig beeld van het Italiaanse leven.
Naast het archief is er ook een museum, het Piccolo Museo del Diario, of Klein Museum van Dagboeken, die werd geopend in 2013. Het toont enkele van de meest interessante en bijzondere werken uit de collectie. Het is vrij klein, met slechts vier kleine kamers om te verkennen, maar het is echt heel bijzonder. Een van de belangrijkste aandachtspunten is de muur van houten laden waarin elke sectie een dagboek of een stuk geschreven correspondentie bevat en dat te horen is als een vooraf opgenomen voice-over wanneer een lade wordt geopend. Het meest iconische item dat fysiek te zien is, is "het bedlaken." Dit laken wordt weergegeven in een glazen kast en is bedekt met de geschriften van een halfgeletterde 72-jarige boer genaamd Clelia Marchi die het verlies van haar man probeerde te verwerken en besloot haar levensverhaal op te schrijven op het symbool van hun samenzijn: hun echtelijk laken.
Naast het archief is er ook een museum, het Piccolo Museo del Diario, of Klein Museum van Dagboeken, die werd geopend in 2013. Het toont enkele van de meest interessante en bijzondere werken uit de collectie. Het is vrij klein, met slechts vier kleine kamers om te verkennen, maar het is echt heel bijzonder. Een van de belangrijkste aandachtspunten is de muur van houten laden waarin elke sectie een dagboek of een stuk geschreven correspondentie bevat en dat te horen is als een vooraf opgenomen voice-over wanneer een lade wordt geopend. Het meest iconische item dat fysiek te zien is, is "het bedlaken." Dit laken wordt weergegeven in een glazen kast en is bedekt met de geschriften van een halfgeletterde 72-jarige boer genaamd Clelia Marchi die het verlies van haar man probeerde te verwerken en besloot haar levensverhaal op te schrijven op het symbool van hun samenzijn: hun echtelijk laken.
Een bijzonder speciaal, warm en zeer humaan museum, dit intieme kleine pareltje is echt een must-see voor iedereen die een vakantiewoning in Arezzo gevonden heeft en van plan is om dit fraaie gedeelte van Toscane goed te gaan ontdekken.
Piccolo museo del diario
Palazzo Pretorio, Piazza Plinio Pellegrini, 1
52036 Pieve Santo Stefano AR
0575 797734 – 797730
piccolomuseo@archiviodiari.it
Openingstijden:
Maandag tot vrijdag, van 9:30 tot 12:30 en van 15:00 tot 18:00.
Zaterdag, zondag en vakantiedagen van 15:00 tot 18:00.
Gesloten op 1 en 6 januari, paaszondag, en 25 en 26 december.
Piccolo museo del diario
Palazzo Pretorio, Piazza Plinio Pellegrini, 1
52036 Pieve Santo Stefano AR
0575 797734 – 797730
piccolomuseo@archiviodiari.it
Openingstijden:
Maandag tot vrijdag, van 9:30 tot 12:30 en van 15:00 tot 18:00.
Zaterdag, zondag en vakantiedagen van 15:00 tot 18:00.
Gesloten op 1 en 6 januari, paaszondag, en 25 en 26 december.