Volterra is een prachtig, middeleeuws heuveltop stadje in Toscane en bijzonder pittoresk. Elegant, fotogeniek en nog onaangetast door de tijd, het voelt echt een beetje alsof je terug in de tijd gaat met de kleine straatjes en historische gebouwen. Er is een reden voor dat het werd uitgekozen als de setting voor de beroemde film serie reeks gebaseerd op Stephanie Meyer’s “Twilight”. Echter, onder deze prachtige buitenlaag, is er ook een donkere laag en het stadje Volterra is gedrenkt in lokale mythen en telt dan ook een aantal macabere attracties. Misschien nog een reden waarom het werd uitgekozen als het fictieve onderkomen van een groep dodelijke vampiers!
Als je geïntrigeerd bent door de meer griezelige dingen in het leven, dan is een vakantiewoning in Volterra een geweldig idee want het biedt alle charmes en typische kenmerken van een Toscaanse stad en het Toscaanse leven, samen met enkele fascinerende morbide verrassingen. Ga in mei naar het kruisboogfestival, het jazzfestival in augustus, de heerlijke truffelkermis in oktober, het gruwelijke maar ook zeer informatieve Martelmuseum, en de site van een heksenproces. Of je zou een bezoek kunnen gaan brengen aan het verlaten Ospedale Psichiatrico di Volterra, een vervallen oude psychiatrische inrichting die veel weg heeft van de setting van een verschrikkelijk enge horrorfilm.
Als je geïntrigeerd bent door de meer griezelige dingen in het leven, dan is een vakantiewoning in Volterra een geweldig idee want het biedt alle charmes en typische kenmerken van een Toscaanse stad en het Toscaanse leven, samen met enkele fascinerende morbide verrassingen. Ga in mei naar het kruisboogfestival, het jazzfestival in augustus, de heerlijke truffelkermis in oktober, het gruwelijke maar ook zeer informatieve Martelmuseum, en de site van een heksenproces. Of je zou een bezoek kunnen gaan brengen aan het verlaten Ospedale Psichiatrico di Volterra, een vervallen oude psychiatrische inrichting die veel weg heeft van de setting van een verschrikkelijk enge horrorfilm.
Het Ospedale Psichiatrico di Volterra was beslist geen leuke plek. Sterker nog, het werd uiteindelijk gesloten vanwege de wrede behandeling van patiënten en tegenwoordig zijn de akelig lege hallen en kamers versierd met kunst die in het gips van de muren door het hele gebouw zijn gekerft door een patiënt die gedoemd was om in het psychiatrisch ziekenhuis voor eeuwig te worden opgesloten, bijzonder sinister dus. Vooral omdat we nu weten wat er zich binnen deze muren afspeelde.
Opgericht in 1888 als ziekenhuisafdeling voor de 'dementerenden' in het armenhuis van het voormalige klooster van San Girolamo, het werd omgedoopt tot een psychiatrisch ziekenhuis en in de 20e eeuw uitgebreid onder leiding van Dr. Luigi Scabia. Naast het ziekenhuis werden winkels, een landbouwbedrijf en een gerechtelijk gedeelte toegevoegd met het doel een onafhankelijk dorp te bouwen waar patiënten zich vrij konden voelen en om specifieke behandelingen voor elke patiënt samen te stellen voor een effectieve terugkeer naar de samenleving na hun ontslag uit het ziekenhuis. Na de dood van Scabia in 1934 veranderde het ziekenhuis van management en groeide het uiteindelijk uit tot een van de grootste inrichtingen van Italië in de jaren '50 en'60.
Opgericht in 1888 als ziekenhuisafdeling voor de 'dementerenden' in het armenhuis van het voormalige klooster van San Girolamo, het werd omgedoopt tot een psychiatrisch ziekenhuis en in de 20e eeuw uitgebreid onder leiding van Dr. Luigi Scabia. Naast het ziekenhuis werden winkels, een landbouwbedrijf en een gerechtelijk gedeelte toegevoegd met het doel een onafhankelijk dorp te bouwen waar patiënten zich vrij konden voelen en om specifieke behandelingen voor elke patiënt samen te stellen voor een effectieve terugkeer naar de samenleving na hun ontslag uit het ziekenhuis. Na de dood van Scabia in 1934 veranderde het ziekenhuis van management en groeide het uiteindelijk uit tot een van de grootste inrichtingen van Italië in de jaren '50 en'60.
Overbevolking van het gesticht was een serieus probleem en gedwongen opname en verblijf werd een groot probleem. Je kon gemakkelijk worden opgesloten bij het eerste teken van depressie of schizofrenie of als gevolg van louter beschuldigingen van politieke of morele overtredingen. Patiënten werden zeer slecht mishandeld en kregen vaak elektroshocks, werden bewust in insuline-geïnduceerde coma's gebracht, er werd op ze getest met pillen en vergif, verdoofd, geïsoleerd en in tanks met ijs geplaatst. Patiënten werden gevangengezet en mochten niet communiceren met de buitenwereld. Gelukkig werd het ziekenhuis in 1978 gesloten nadat de wet van Basaglia werd ingevoerd, waardoor psychiatrische ziekenhuizen werden gesloten, voorschriften inzake verplichte behandelingen werden ingesteld en het Italiaanse publieke systeem voor geestelijke gezondheid effectief werd ingesteld.
Het hospitaal is sindsdien met name door één patiënt beroemd geworden, namelijk Fernando Orest Nannetti (ook wel bekend als NOF4, NOF of Nanof) aangezien hij een omvangrijke serie van woorden, tekeningen en gedichten in de hospitaalmuren heeft gekerft, met alle risico's van dien om hierbij betrapt te worden door het personeel. Zijn werk is volgens de Collection de l’Art Brut Lausanne een ultiem voorbeeld van art brut en is later geëerd door de Stad Volterra. Hij heeft later het hospitaal mogen verlaten maar, spijtig genoeg, heeft hij de rest van zijn leven in andere inrichtingen door moeten brengen. Gelukkig leeft zijn werk voort en wordt zijn naam in ere gehouden.
Gelegen op een heuvel in een bosrijk gebied nabij het centrum van Volterra, het gesticht is onlangs weer open gegaan en er worden ook weer patiënten behandeld. Het blijft echter nog een spookachtige plaats en zeker de moeite waard om een bezoek te brengen als je van plan bent om wat tijd door te brengen in Volterra en deze hoek van Toscane.
Het hospitaal is sindsdien met name door één patiënt beroemd geworden, namelijk Fernando Orest Nannetti (ook wel bekend als NOF4, NOF of Nanof) aangezien hij een omvangrijke serie van woorden, tekeningen en gedichten in de hospitaalmuren heeft gekerft, met alle risico's van dien om hierbij betrapt te worden door het personeel. Zijn werk is volgens de Collection de l’Art Brut Lausanne een ultiem voorbeeld van art brut en is later geëerd door de Stad Volterra. Hij heeft later het hospitaal mogen verlaten maar, spijtig genoeg, heeft hij de rest van zijn leven in andere inrichtingen door moeten brengen. Gelukkig leeft zijn werk voort en wordt zijn naam in ere gehouden.
Gelegen op een heuvel in een bosrijk gebied nabij het centrum van Volterra, het gesticht is onlangs weer open gegaan en er worden ook weer patiënten behandeld. Het blijft echter nog een spookachtige plaats en zeker de moeite waard om een bezoek te brengen als je van plan bent om wat tijd door te brengen in Volterra en deze hoek van Toscane.
